The end of the beginning!

Ik ben een steen,
Ik ben een boom
Ik ben water
Ik ben een bloem
Ik ben de regen
Ik ben de zon
Ik ben zand
Ik ben een berg
Ik ben een dal
Ik ben een veer
Ik ben een vogel
Ik ben een parasiet
Ik ben een virus
Ik ben gezond
Ik ben heel veel
Ik ben alles
En niets is mijn zijn als het ‘’ik ben’’ laat varen tot ver achter de horizon om het de grote diepe ruimte in te laten vallen, daar waar gevoelens geen leugens meer zijn en waar het ware voelen werkelijkheid wordt en die geen benaming kent.

Vervelen de nieuwe trend?

Zo las ik vanmorgen in èèn of ander tijdschrift, dat vervelen gezond zou zijn.
Dus gaan we nu met zijn allen heerlijk vervelen? En waar zou dat uit eindelijk op uit draaien?
Is dit niet eerder iets van, haar (schrijfster van de artikel) eigen verantwoordelijkheid bestempelen met gezond bezig zijn? Terwijl ze zich ergens enorm schuldig voelt om het feit dat ze zich haar hele leven al verveeld heeft? En het goed wil praten voor haar zelf en de buitenwereld?
Geen oordeel, als enkel haar eigen waarheid niet onder ogen willen komen, terwijl het wel degelijk gevoeld wordt van binnen.
Het is enkel wel zo, als iemand niet voor zijn of haar eigen waarheid durft uit te komen, je daar anderen ook in mee trekt. Mensen staan nu èènmaal graag open tegenwoordig om alles tot zich te nemen om zich maar ergens aan vast te kunnen houden. Volledig hun eigen kern kwijt. En een groot percentage zal na het lezen van zo’n stuk gaan leven naar dat vervelen gezond is, ze leven dan een waarheid na die niet eens een waarheid is voor diegene die het geschreven heeft.
Allemaal onbewust wel te verstaan, maar waar is de bewustheid van de mens gebleven?

Wat ik voel na het lezen van dat stuk, is dat ze zich wel degelijk ergens bewust van is, maar ze draait om de kern heen en kan het niet plaatsen.
Zelf weet ik dat als ik mij verveel, ik een enorm lastig gevoel krijg, en kan dat gevoel nou niet echt als gezond zijn ervaren. Het is gewoon zo, dat wij mensen in deze tijd teveel te doen hebben, of een ruime keus hebben, en dat er soms tijden zijn dat je het liefst alles tegelijk doet en geen keuze kan maken, wat uit eindelijk op verveling neer komt. En aan de eind van de dag heb je niks gedaan van dat alles wat je wou doen.
Ik vind het woord ‘’vervelen’’ dus niet het juiste woord. Simpel weg zo af en toe even uit de cirkel stappen van de drukke maatschappij waarin je mee getrokken wordt, en het zelf ook laat gebeuren.

Als ik om mij heen kijk, zijn mensen enkel nog maar druk, druk en druk. Iedereen trekt elkaar voort in een energie waarin het leven de mens leeft, in plaats van dat de mens het leven leeft.
Je hebt je baan, het internet waar velen aan verslaafd zijn, je sociale leven, je huishouden die perfect op orde moet zijn, afspraken, sport en spel, en ga zo maar door. De tijd vliegt, en men vraagt zich af, ‘’Waar is de tijd gebleven?’’
Verslonden door het denken die denkt constant bezig te moeten zijn met van alles en nog wat, en geen èèn bezigheid wordt nog bewust gedaan. Het denken die je al lang weer bij de volgende bezigheid zet terwijl je nog met een ander bezig bent. Dus de tijd gaat dan voorbij zonder dat men zich daar bewust van is.
Alles heeft met bewust bezig zijn te maken. Een ieder kan de tijd rekken, en de dag langer maken, door enkel volledig bewust bezig te zijn met waar je op dat moment mee bezig bent, zonder aan het volgende te denken.
De agenda, een heel belangrijk gegeven voor de mens. Alles moet gepland zijn, en waar is de spontane vrijheid gebleven? Mensen willen vrij zijn, maar zijn zich er totaal niet meer van bewust dat ze zich zelf vast zetten, en niet de maatschappij. Een ieder is bij machte zelf die keuze te maken.
Natuurlijk moet er gewerkt worden om brood op de plank te krijgen, daar kom je absoluut niet van onderuit. Maar er bewust mee bezig zijn, zal al een enorme rust creeeren in jezelf. Elke stap die je zet, bewust nemen. Elke handeling die je maakt, bewust nemen. Ben je aan het koken? Dan wees enkel bewust dat je aan het koken bent, en niet dan al bezig zijn in je hoofd met wat je straks gaat doen. Nee, in het NU leven, heel bewust. Niks hoeft gepland te worden, geef jezelf die vrijheid en ruimte.

Ik heb een hekel aan afspraken, want het geeft mij een gevoel van een verplichting hebben, het ontneemt mij de ruimte van spontaniteit, het geeft mijn denken de ruimte om al dagen voor de afspraak er aan te denken dat ik geen zin heb en mij vervelend ga voelen, etc.
Hoe vaak ik wel niets begrijpende blikken heb gehad van mensen die het echt van geen kant konden begrijpen dat ik zonder agenda leef, zonder horloge, de datum vaak niet weet, of dag, geen afspraken maak voor visites, en dat ik volledig mijn eigen weg ging, en nog ga. Al snel krijg je een stempel opgedrukt van ‘’niet sociaal’’ of ‘’buiten aards’’ of ‘’mystiek’’ of alles wat maar niet menselijk zou zijn.
Niet altijd makkelijk, maar hoe ouder ik word, hoe minder het mij gaat boeien. Ik wens niet te leven naar de maatstaven van de maatschappij, ik wens te leven waar ik mij, vanuit mijn kern, prettig bij voel.
Op dit moment woon achtig in het buitenland, waar velen nederlanders komen voor vakantie, ervaar ik de drukte die ze met zich mee nemen meer en meer. Ze nemen de maatschappij met zich mee, zonder dat ze zich daar bewust van zijn, en na een paar dagen zie je ze in zakken. Er gebeurd iets met ze waar ze zelf geen vat op kunnen krijgen. En ook niet op krijgen zolang ze in de visuele cirkel blijven zitten van het maatschappelijke bestaan.
Tegenwoordig krijg je al een burn out gratis bij een pak wasmiddel kado. En men geeft de schuld aan het drukke bestaan die ze denken te moeten hebben, terwijl ze er allemaal zelf schuld aan zijn. Ik heb het ook oh zo druk, moet dit, moet dat, en die zo, en die zus, maar weet je? Je moet helemaal niks, allemaal eigen keuzes die je zelf maakt, gewoon een kwestie van nee durfen zeggen.
Grotendeels teveel gericht op de buiten wereld, en je eigen innerlijke wereld compleet vergeten.

Dus niet het vervelen is gezond, maar het bewust bezig zijn met elke handeling waar je op dat moment mee bezig bent. Bewust bezig zijn, geeft je de ruimte om meer in jezelf te zakken, je zelf te voelen en te ervaren, meer en meer te luisteren en te handelen naar je intuitie. Er zullen dingen in je op komen waar je versteld van gaat staan. Je gaat je leven zelf leven, puur vanuit jou innerlijke wereld. Tijd zal niet meer bestaan, de datum wordt onbelangrijk, en je krijgt een totaal ander beeld op het leven zelf en kan meer genieten van alles wat er op je pad tegen komt in spontaniteit.
Je zal een ruimte gaan ervaren waarvan je niet wist dat die bestond, een ruimte die jij zelf volledig in mag vullen, zonder dat je iets moet. Alles mag!
Echt, er gaat een nieuwe wereld voor je open.

Wat met Ego?

De essentie van de mens, is als een zaadje die zich ontkiemd tot een prachtige vrucht. Het zaadje als kern van de vrucht, de essentie als kern van de mens.
Het Ego wordt in de loop der jaren als een dikke schil om de mens gelegd, opgelegd door de mens en de maatschappij.
Vaste patronen die er diep ingesneden wordt, en de schil harder en harder maakt, en de mooie pure esentie dieper en dieper weg duwt naar een diepte die na de jaren verstrijken, haast niet meer herkenbaar is.
Dan komt er uit eindelijk de vraag, ‘’Wie ben ik?’’
Compleet verloren in de wereld van de materie en opgelegde patronen en angsten.

Geregeld hoor ik mensen zeggen, wij mensen hebben Ego nodig om te overleven, ik ben trots op mijn Ego en die mag er zijn. Natuurlijk mag die er zijn, van mij wel althans. Maar wat als we echt in vrijheid kunnen leven?
En wat is die vrijheid?
Vrij van alle angsten en patronen, in liefde naast elkaar kunnen leven, zonder enige oordeel naar elkaar toe, in vertrouwen en begrip, respect en waardering, waar een enorme grote liefdevolle wisselwerking is tussen elkaar. Daar waar je je niet meer hoeft te bevestigen wie je bent, maar kan leven vanuit ‘’Wat’’ je bent, nl je essentie.
Zou dat niet een enorm bevrijdend gevoel geven?

Stel je eens dat zaadje van de vrucht voor, hoeveel kracht heeft zo’n zaadje om tot zo’n mooie vrucht te ontgroeien, zolang er niks in de weg zit. Stel je dat zaadje eens voor en dat je hem in een heel klein kistje legt, zou het dan als volwaardig vrucht kunnen ontgroeien?
En zo is het bij de mens ook als je vaste patronen en angsten rond je kern gaat leggen. De kern verliest zijn kracht, kan niet meer uit deien, en word uit eindelijk volledig afgeremd in zijn groei.
De kern blijft leven, maar komt niet meer tot uiting door alle buitenste ringen of cirkels die er om heen wordt gelegd, het Ego.

Ego staat voor Ik, oftewel indentiteit. Stel jezelf nu eens de vraag, ‘’Waarom heb ik een indentiteit nodig?’’ Schrijf al je antwoorden eens op papier, en blijf ze net zolang lezen tot je een patroon ziet.
Je zult het zien, en dan zal je je af kunnen gaan vragen waar je die patroon voor nodig hebt. Patronen die leiden tot oa zelf bescherming, inzinkingen, depressiviteit, boosheid, niet begrepen voelen, en ga zo maar door. Bekijk je eigen levens cirkel eens van dicht bij, schrijf ze op, en zie eens hoe lang je al in diezelfde cirkel loopt. Kan jij die doorbreken?
Absoluut kan dat, maar is lef voor nodig, want je zou een nieuwe wereld betreden. Een wereld die onbekend is, waar je je misschien niet direct veilig voelt, of niet weet wat er te gaan doen. Het zou kunnen gaan aan voelen alsof je volledig je weg kwijt bent geraakt, en geloof me, dat is het begin terug naar je essentie.
Velen schillen, waar je je vaak enorm onbewust van bent, zullen weer afgeschild mogen worden, en je zou ze allemaal gaan zien en er volledig bewust van gaan worden.

Mensen zijn er vaak totaal niet van bewust dat ze een Ego hebben die hun leven leidt. Het is je indentiteit die jou laat leven, in plaats van dat je zelf leeft. Men leeft constant naar het geen men denkt te zijn, en mensen denken ook iets te moeten zijn om zich staande te houden in de maatschappij. En daarin verliezen ze totaal hun ‘’Zelf.’’

Stel je jezelf nu eens voor dat je recht op staat in je kamer met je ogen gesloten, en dat je alles van wat jij denkt te zijn, van je af gooit. Wat blijft er dan over?
Juist, niets! Eng he!
Als enkel dat prachtige pure kern, jou essentie.
En nu zal je denken, en wat kan ik daar nu mee?
Volledig aanwezig in het leven staan. Elk seconde van de dag intens ervaren. Je zou de enorme intense liefde ervaren die in ieder essentie geborgen zit. Je gaat een andere kijk op je naasten krijgen, daar je niet meer kijkt vanuit je denken en je lichamelijke ogen. Je zou je naasten beter aan voelen. Je gaat leven vanuit je intuitie. Niet meer na hoefen te denken wie je bent, maar puur handelen vanuit je kern.
Je geest wordt rustig, je gaat een andere energie ervaren, voelt je krachtiger, vrolijker, vrijer en zelfs jonger.
Je voelt je niet meer gehaast, maar gaat een enorme fijne rust en balans ervaren in je innerlijike, daar waar een prachtige wereld aanwezig is. En die prachtige wereld zal voor je open gaan, het zal je een enorme ruimtelijke ervaring geven alsof je èèn bent met de kosmos. En het is daar, samen met de kosmos, dat je alles kan scheppen wat je maar scheppen wilt.

Niet meer ‘’overleven’’ maar ‘’Leven!’’