The end of the beginning!

Ik ben een steen,
Ik ben een boom
Ik ben water
Ik ben een bloem
Ik ben de regen
Ik ben de zon
Ik ben zand
Ik ben een berg
Ik ben een dal
Ik ben een veer
Ik ben een vogel
Ik ben een parasiet
Ik ben een virus
Ik ben gezond
Ik ben heel veel
Ik ben alles
En niets is mijn zijn als het ‘’ik ben’’ laat varen tot ver achter de horizon om het de grote diepe ruimte in te laten vallen, daar waar gevoelens geen leugens meer zijn en waar het ware voelen werkelijkheid wordt en die geen benaming kent.

Vervelen de nieuwe trend?

Zo las ik vanmorgen in èèn of ander tijdschrift, dat vervelen gezond zou zijn.
Dus gaan we nu met zijn allen heerlijk vervelen? En waar zou dat uit eindelijk op uit draaien?
Is dit niet eerder iets van, haar (schrijfster van de artikel) eigen verantwoordelijkheid bestempelen met gezond bezig zijn? Terwijl ze zich ergens enorm schuldig voelt om het feit dat ze zich haar hele leven al verveeld heeft? En het goed wil praten voor haar zelf en de buitenwereld?
Geen oordeel, als enkel haar eigen waarheid niet onder ogen willen komen, terwijl het wel degelijk gevoeld wordt van binnen.
Het is enkel wel zo, als iemand niet voor zijn of haar eigen waarheid durft uit te komen, je daar anderen ook in mee trekt. Mensen staan nu èènmaal graag open tegenwoordig om alles tot zich te nemen om zich maar ergens aan vast te kunnen houden. Volledig hun eigen kern kwijt. En een groot percentage zal na het lezen van zo’n stuk gaan leven naar dat vervelen gezond is, ze leven dan een waarheid na die niet eens een waarheid is voor diegene die het geschreven heeft.
Allemaal onbewust wel te verstaan, maar waar is de bewustheid van de mens gebleven?

Wat ik voel na het lezen van dat stuk, is dat ze zich wel degelijk ergens bewust van is, maar ze draait om de kern heen en kan het niet plaatsen.
Zelf weet ik dat als ik mij verveel, ik een enorm lastig gevoel krijg, en kan dat gevoel nou niet echt als gezond zijn ervaren. Het is gewoon zo, dat wij mensen in deze tijd teveel te doen hebben, of een ruime keus hebben, en dat er soms tijden zijn dat je het liefst alles tegelijk doet en geen keuze kan maken, wat uit eindelijk op verveling neer komt. En aan de eind van de dag heb je niks gedaan van dat alles wat je wou doen.
Ik vind het woord ‘’vervelen’’ dus niet het juiste woord. Simpel weg zo af en toe even uit de cirkel stappen van de drukke maatschappij waarin je mee getrokken wordt, en het zelf ook laat gebeuren.

Als ik om mij heen kijk, zijn mensen enkel nog maar druk, druk en druk. Iedereen trekt elkaar voort in een energie waarin het leven de mens leeft, in plaats van dat de mens het leven leeft.
Je hebt je baan, het internet waar velen aan verslaafd zijn, je sociale leven, je huishouden die perfect op orde moet zijn, afspraken, sport en spel, en ga zo maar door. De tijd vliegt, en men vraagt zich af, ‘’Waar is de tijd gebleven?’’
Verslonden door het denken die denkt constant bezig te moeten zijn met van alles en nog wat, en geen èèn bezigheid wordt nog bewust gedaan. Het denken die je al lang weer bij de volgende bezigheid zet terwijl je nog met een ander bezig bent. Dus de tijd gaat dan voorbij zonder dat men zich daar bewust van is.
Alles heeft met bewust bezig zijn te maken. Een ieder kan de tijd rekken, en de dag langer maken, door enkel volledig bewust bezig te zijn met waar je op dat moment mee bezig bent, zonder aan het volgende te denken.
De agenda, een heel belangrijk gegeven voor de mens. Alles moet gepland zijn, en waar is de spontane vrijheid gebleven? Mensen willen vrij zijn, maar zijn zich er totaal niet meer van bewust dat ze zich zelf vast zetten, en niet de maatschappij. Een ieder is bij machte zelf die keuze te maken.
Natuurlijk moet er gewerkt worden om brood op de plank te krijgen, daar kom je absoluut niet van onderuit. Maar er bewust mee bezig zijn, zal al een enorme rust creeeren in jezelf. Elke stap die je zet, bewust nemen. Elke handeling die je maakt, bewust nemen. Ben je aan het koken? Dan wees enkel bewust dat je aan het koken bent, en niet dan al bezig zijn in je hoofd met wat je straks gaat doen. Nee, in het NU leven, heel bewust. Niks hoeft gepland te worden, geef jezelf die vrijheid en ruimte.

Ik heb een hekel aan afspraken, want het geeft mij een gevoel van een verplichting hebben, het ontneemt mij de ruimte van spontaniteit, het geeft mijn denken de ruimte om al dagen voor de afspraak er aan te denken dat ik geen zin heb en mij vervelend ga voelen, etc.
Hoe vaak ik wel niets begrijpende blikken heb gehad van mensen die het echt van geen kant konden begrijpen dat ik zonder agenda leef, zonder horloge, de datum vaak niet weet, of dag, geen afspraken maak voor visites, en dat ik volledig mijn eigen weg ging, en nog ga. Al snel krijg je een stempel opgedrukt van ‘’niet sociaal’’ of ‘’buiten aards’’ of ‘’mystiek’’ of alles wat maar niet menselijk zou zijn.
Niet altijd makkelijk, maar hoe ouder ik word, hoe minder het mij gaat boeien. Ik wens niet te leven naar de maatstaven van de maatschappij, ik wens te leven waar ik mij, vanuit mijn kern, prettig bij voel.
Op dit moment woon achtig in het buitenland, waar velen nederlanders komen voor vakantie, ervaar ik de drukte die ze met zich mee nemen meer en meer. Ze nemen de maatschappij met zich mee, zonder dat ze zich daar bewust van zijn, en na een paar dagen zie je ze in zakken. Er gebeurd iets met ze waar ze zelf geen vat op kunnen krijgen. En ook niet op krijgen zolang ze in de visuele cirkel blijven zitten van het maatschappelijke bestaan.
Tegenwoordig krijg je al een burn out gratis bij een pak wasmiddel kado. En men geeft de schuld aan het drukke bestaan die ze denken te moeten hebben, terwijl ze er allemaal zelf schuld aan zijn. Ik heb het ook oh zo druk, moet dit, moet dat, en die zo, en die zus, maar weet je? Je moet helemaal niks, allemaal eigen keuzes die je zelf maakt, gewoon een kwestie van nee durfen zeggen.
Grotendeels teveel gericht op de buiten wereld, en je eigen innerlijke wereld compleet vergeten.

Dus niet het vervelen is gezond, maar het bewust bezig zijn met elke handeling waar je op dat moment mee bezig bent. Bewust bezig zijn, geeft je de ruimte om meer in jezelf te zakken, je zelf te voelen en te ervaren, meer en meer te luisteren en te handelen naar je intuitie. Er zullen dingen in je op komen waar je versteld van gaat staan. Je gaat je leven zelf leven, puur vanuit jou innerlijke wereld. Tijd zal niet meer bestaan, de datum wordt onbelangrijk, en je krijgt een totaal ander beeld op het leven zelf en kan meer genieten van alles wat er op je pad tegen komt in spontaniteit.
Je zal een ruimte gaan ervaren waarvan je niet wist dat die bestond, een ruimte die jij zelf volledig in mag vullen, zonder dat je iets moet. Alles mag!
Echt, er gaat een nieuwe wereld voor je open.

Wat met Ego?

De essentie van de mens, is als een zaadje die zich ontkiemd tot een prachtige vrucht. Het zaadje als kern van de vrucht, de essentie als kern van de mens.
Het Ego wordt in de loop der jaren als een dikke schil om de mens gelegd, opgelegd door de mens en de maatschappij.
Vaste patronen die er diep ingesneden wordt, en de schil harder en harder maakt, en de mooie pure esentie dieper en dieper weg duwt naar een diepte die na de jaren verstrijken, haast niet meer herkenbaar is.
Dan komt er uit eindelijk de vraag, ‘’Wie ben ik?’’
Compleet verloren in de wereld van de materie en opgelegde patronen en angsten.

Geregeld hoor ik mensen zeggen, wij mensen hebben Ego nodig om te overleven, ik ben trots op mijn Ego en die mag er zijn. Natuurlijk mag die er zijn, van mij wel althans. Maar wat als we echt in vrijheid kunnen leven?
En wat is die vrijheid?
Vrij van alle angsten en patronen, in liefde naast elkaar kunnen leven, zonder enige oordeel naar elkaar toe, in vertrouwen en begrip, respect en waardering, waar een enorme grote liefdevolle wisselwerking is tussen elkaar. Daar waar je je niet meer hoeft te bevestigen wie je bent, maar kan leven vanuit ‘’Wat’’ je bent, nl je essentie.
Zou dat niet een enorm bevrijdend gevoel geven?

Stel je eens dat zaadje van de vrucht voor, hoeveel kracht heeft zo’n zaadje om tot zo’n mooie vrucht te ontgroeien, zolang er niks in de weg zit. Stel je dat zaadje eens voor en dat je hem in een heel klein kistje legt, zou het dan als volwaardig vrucht kunnen ontgroeien?
En zo is het bij de mens ook als je vaste patronen en angsten rond je kern gaat leggen. De kern verliest zijn kracht, kan niet meer uit deien, en word uit eindelijk volledig afgeremd in zijn groei.
De kern blijft leven, maar komt niet meer tot uiting door alle buitenste ringen of cirkels die er om heen wordt gelegd, het Ego.

Ego staat voor Ik, oftewel indentiteit. Stel jezelf nu eens de vraag, ‘’Waarom heb ik een indentiteit nodig?’’ Schrijf al je antwoorden eens op papier, en blijf ze net zolang lezen tot je een patroon ziet.
Je zult het zien, en dan zal je je af kunnen gaan vragen waar je die patroon voor nodig hebt. Patronen die leiden tot oa zelf bescherming, inzinkingen, depressiviteit, boosheid, niet begrepen voelen, en ga zo maar door. Bekijk je eigen levens cirkel eens van dicht bij, schrijf ze op, en zie eens hoe lang je al in diezelfde cirkel loopt. Kan jij die doorbreken?
Absoluut kan dat, maar is lef voor nodig, want je zou een nieuwe wereld betreden. Een wereld die onbekend is, waar je je misschien niet direct veilig voelt, of niet weet wat er te gaan doen. Het zou kunnen gaan aan voelen alsof je volledig je weg kwijt bent geraakt, en geloof me, dat is het begin terug naar je essentie.
Velen schillen, waar je je vaak enorm onbewust van bent, zullen weer afgeschild mogen worden, en je zou ze allemaal gaan zien en er volledig bewust van gaan worden.

Mensen zijn er vaak totaal niet van bewust dat ze een Ego hebben die hun leven leidt. Het is je indentiteit die jou laat leven, in plaats van dat je zelf leeft. Men leeft constant naar het geen men denkt te zijn, en mensen denken ook iets te moeten zijn om zich staande te houden in de maatschappij. En daarin verliezen ze totaal hun ‘’Zelf.’’

Stel je jezelf nu eens voor dat je recht op staat in je kamer met je ogen gesloten, en dat je alles van wat jij denkt te zijn, van je af gooit. Wat blijft er dan over?
Juist, niets! Eng he!
Als enkel dat prachtige pure kern, jou essentie.
En nu zal je denken, en wat kan ik daar nu mee?
Volledig aanwezig in het leven staan. Elk seconde van de dag intens ervaren. Je zou de enorme intense liefde ervaren die in ieder essentie geborgen zit. Je gaat een andere kijk op je naasten krijgen, daar je niet meer kijkt vanuit je denken en je lichamelijke ogen. Je zou je naasten beter aan voelen. Je gaat leven vanuit je intuitie. Niet meer na hoefen te denken wie je bent, maar puur handelen vanuit je kern.
Je geest wordt rustig, je gaat een andere energie ervaren, voelt je krachtiger, vrolijker, vrijer en zelfs jonger.
Je voelt je niet meer gehaast, maar gaat een enorme fijne rust en balans ervaren in je innerlijike, daar waar een prachtige wereld aanwezig is. En die prachtige wereld zal voor je open gaan, het zal je een enorme ruimtelijke ervaring geven alsof je èèn bent met de kosmos. En het is daar, samen met de kosmos, dat je alles kan scheppen wat je maar scheppen wilt.

Niet meer ‘’overleven’’ maar ‘’Leven!’’

Engelen bestaan!

Misschien een rare titel voor hetgeen ik schrijven ga, maar deze titel kwam als eerste in mij op, en daarom gebruik ik het. En waarschijnlijk zal de betekenis er van later in het bericht naar boven komen.
Wat ik nu schrijven ga, zal voor velen heel vreemd in de oren klinken, en mij misschien wel als gek verklaren, maar ook weet ik dat er mensen zijn die er wel degelijk in geloven oftewel weten dat er een waarheid in zit.
Hoe ik hier aan kom? Doordat ik vanmorgen even uit een cirkel stapte en ging observeren en luisteren, en kreeg ik antwoorden zonder maar een enige vraag te hebben gesteld.
Een cirkel geef ik mee aan, die van mijzelf en de maatschappij, en daar buiten ging staan zonder aan maar iets te denken, enkel door te voelen, zien en luisteren.
Deze antwoorden kwamen wel na aanleiding van hetgeen ik onlangs te horen heb gekregen, een onballans ervaren tussen man en vrouw, vrouw en man, of de mens in het algemeen.
Uren lang heb ik op een heuvel gezeten, en de beelden en woorden kwamen binnen stromen. Geen eind kwam er aan, en elk puzzel stukje viel op zijn plaats voor mij.
Ten eerste moet ik hierbij even zeggen dat het getal 9 voor mij mijn hele leven al een bijzonder getal is geweest. Overal kwam en kom ik het tegen. Woonde geregeld op huisnummers 9 of die uit kwamen op 9 als je de cijfers bij elkaar optelde. Ik ben geboren op de 18e = 9 in het jaar 72 = 9. Overal zie ik het, telefoon nummer die ik heb, eindigd bij elkaar opgeteld uit op 9. Zelfs de telefoon nummers waar ik gewerkt heb, en ga zo maar door. Niet mogelijk om daar omheen te gaan.
Mijn opa die mijn hele leven al tegen mij zegt, meid, let op de negen, het is een bijzonder getal. Voor zo’n jaar geleden ontmoete ik iemand, een soort medium, in een winkel die mij aan keek en zei, de nummer 9 is een bijzonder getal. Ik kocht daar het èèn en ander, en de rekening was 99,99 euro.
De nummer 9 staat voor engelen getal. Maar goed, dat komt later in mijn verhaal, maar dit moest ik even vertellen om de verloop te begrijpen.
Al zittend op de berg kreeg ik de 4 elementen binnen van Moeder aarde. Aarde, vuur, water en lucht.
Alle 4 hebben een betekenis voor mij, maar dat aan een ieder om dat voor zich zelf uit te maken.
Alle 4 gingen door mij heen als een enorm groots iets. En ik zag het. Maar ergens miste ik iets. De gedachte van Vader lucht kwam in mij op. Ah, ook daar zullen elementen in zitten. Ik bleef maar steken bij lucht, en dacht natuurlijk, lucht is de laatste element van moeder aarde en tegelijk de eerste van Vader lucht. Toen ik dat had kreeg ik meer door, nl. Energie, kosmos en licht.
En nu moet ik er even een foto er bij plaatsen om het duidelijker te maken.



Kreeg het volgende door en heb het volgende gedaan.
Er zijn dus 7 elementen die vervolgens in een 8 lopen als je ze met elkaar verbindt.
Waarom 7? Dat is de heilige getal. Kwam ook later door.
8 + 7 = 15 en is dus 6
Aarde, lucht en licht = de 3 èènheid, lichaam, geest en ziel.
6 + 3 = 9 De engelen getal, oftewel de getal van balans.
En dat zegt mij heel veel. In ieder geval dat wat mij mijn hele leven al zo’n beetje ergens bezig houdt. De reden van het leven, of misschien beter gezegd, de zin van het leven, of misschien wel een doel of missie, of gewoon weg ‘’Het Leven!’’ De inhoudt van het leven.
Ooit schreef ik ergens op een spiritueel forum dat ik het simpel weg niet alleen kan. Ik schreef die woorden toen nog niet eens begrijpend, maar dat is iets waar ik schijnbaar goed in ben. Dingen schrijven die ik zelf nog niet eens begrijp of naar handel. Dat komt bij mij altijd later, zelfs wat anderen tegen mij zeggen, komt bij mij altijd later binnen vallen. Niet laat van begrip, alswel niet in logica denken!
En nee, ik kan het niet alleen, en niemand niet. Een ballans vind je niet alleen, maar wel tussen twee personen, nl. Man en vrouw, vrouw en man.
En dan komt de Ying Yang aan te pas. Ergens heb ik mij altijd af gevraagd waar die echt voor diend. Hebben de lijnen tot oneindig toe gevolgd, maar hoe je het ook went of keert, je kwam dan altijd op het zelfde cirkel uit, en de midden lijn bleef onbelopen, of aangeroerd als je hem èèn keer belopen had. En de cirkel tegen de klok in, als je met de klok mee gaat begint.
Eèn duidelijkheid, heb hier nooit mijn hersens over gebroken, alswel het geregeld door me heen laten gaan.
Maar ok, ik zag de 8 van mijn eerste tekening, en daarin zag ik een Ying Yang als ik er een cirkel omheen tekende. Maar er was een midden lijn teveel. Ah, 2 Ying Yangs, en als je die gespiegeld op elkaar legt, dan krijg je de 8, de stroming van het leven.
Dus je hebt absoluut 2 mensen nodig om dat te bewerkstelligen. Man – vrouw, vrouw – man.
Toen kwam het volgende in mij op, en bepaalde woorden die een iets andere betekenis voor mij kregen. Je staat niet naast elkaar, maar tegen over elkaar. Toch 2 spiegels, maar perfect in balans individueel, om de ware balans van de 8 te krijgen. De stroming van het leven!
En nu vraag je je natuurlijk af, wat heeft die 9 er mee te maken. Daar het volgende op.
Het engelen getal zoals ik eerder zei.
Er werd mij verteld dat de mens net iets onder de Engelen geschapen zijn, en de Engelen zijn onzijdig, dus geslachtloos. De vraag kwam mijn kant op, zonder dat ik hem toen kon beantwoorden, maar waar ik nu een gedachte over heb.
Engelen hebben hun complete balans gevonden tussen man – vrouw, vrouw – man. Hun geslacht hebben ze niet meer nodig, en dat is misschien wel een reden of de reden dat de mens hier op aarde is. Haar of zijn balans te vinden en haar of zijn tweeling ziel te vinden en een einde te maken aan je reincarnatie om als Engel naast Gods zijde, God te mogen dienen.
Ik bedoel, wie wenst dat niet?!

Wat is kwantumfysica?

De kwantumfysica heeft de wereld van de wetenschap op zijn kop gezet door aan te tonen dat in de wereld van de kleinste deeltjes van de materie geheel andere natuurwetten gaan gelden dan de tot nu toe algemeen aanvaarde natuurwetten.
Kwantumfysica onderzoekt en beschrijft het gedrag van zeer kleine deeltjes, deeltjes die zo klein zijn dat de gewone Newtonse natuurkunde niet meer opgaat.

Deze tak van wetenschap is nog erg jong om de simpele reden dat tot voor kort er nog geen meetapparatuur beschikbaar was om de eigenschappen van deze zeer kleine deeltjes te onderzoeken.

Door deze moderne meetapparatuur gaat er nu een tot nu toe voor de wetenschap onbekende wereld open waarvan de spirituele mens het bestaan al van wist vanaf het begin van de mensheid.

Zo blijkt dat alle materie dus ook de kernen van atomen voor het grootste gedeelte uit lege ruimte bestaat. En dat hetgeen dan nog overblijft zich onder bepaalde omstandigheden niet als materie maar als golven energie gedraagt. Ten diepste is dan alles wat we waarnemen gewoon een vastere vorm van energie. Een soort gestolde energie. Een ander vreemd verschijnsel is dat deze kleinste deeltjes beïnvloed worden door de waarnemer en dus nooit objectief waargenomen kunnen worden. Vanuit verschillende proeven lijkt de intentie van de waarnemer invloed te hebben op de uitslag van het experiment. Ook het begrip tijd en ruimte krijgen in de kwantumfysica een andere lading. Vanuit de kwantumfysica kunnen verschijnselen verklaard worden die vanuit de gewone natuurkunde niet verklaard konden worden. Materie kan ontstaan uit energie. Het bewustzijn, de intentie heeft invloed op de materie. Verleden, heden en toekomst zijn één. Materie kan op meerdere plaatsen tegelijk zijn Zonder enige vertraging kan het ene deeltje invloed uitoefenen op een ander deeltje wat zich duizenden kilometers verder bevindt. Er moet dus een communicatievorm zijn die sneller is dan het licht!Deeltjes lijken een soort bewustzijn, een voorspellend vermogen te hebben die weten wat er gaat gebeuren en daar op reageren. Elke vorm van materie heeft een energieveld om zich heen die invloed heeft op zijn omgeving.

Al deze door de wetenschap ontdekte eigenschappen hebben een opmerkelijk raakvlak met het denken van de spirituele mens. Er lijkt nu een wetenschappelijke basis te komen van hetgeen door godsdiensten al vanaf het begin wordt verkondigd: "er is meer tussen hemel en aarde"


*Een niet eigen geschreven artikel, maar èèn die mij zeer boeid en wat mij enorm bezig houdt de laatste tijd.
Ik ga mij er allicht meer in verdiepen, want voel dat er een enorme waarheid in rust.

Uit je hoofd, in het leven!

Uit je hoofd, in het leven !
Woorden die mij nu veel meer aan spreken dan voor een aantal maanden geleden toen ik dat ook eens geplaatst heb.
En zo evalueert de mens!
Meer aanspreken in de zin van, dat ik ze beter kan voelen wat dat voor mezelf inhoudt.
Een enorm druk besproken onderwerp. Velen zijn er van overtuigd dat de mens niet zonder denken kan, maar ik ben van mening, niet overtuiging, dat het wel degelijk kan, en zelfs dat het de mens veel gelukkiger zal maken. Dit schrijven van mij is dan ook niet om anderen van mijn mening te overtuigen, enkel dat te beschrijven hoe ik het ervaar.
Nu, op dit moment!
En dan is er natuurlijk een verschil tussen denken en denken en zekers gedachtes.
Het denken waar ik het over heb nu, is alles in logica willen kunnen plaatsen, want de mens heeft wel degelijk het denken gekregen om daar bewust mee bezig te zijn. Maar geen logica!
Dat heb ik onbewust (?) zo lang gedaan, en nu wetend dat het mij nergens toe heeft gebracht, dat ik er zat van ben. Gewoon steen dood moe! Compleet moe gestreden. Een strijd geleverd die nooit te winnen was. En er nog niet eens van uit gaande dat er wel iets te winnen zou zijn.
En dan komt Ego aan het woord die ik liever achterwege laat daar er teveel, voor menselijk inbeelding, oorlog uit voorkomt.
Ego, het latijns voor ‘’ik’’, in het spirituele wereld staat dat voor vaste patronen die men zich eigen maakt die je vast zet. Overlevings technieken om het beter uit te drukken.
Daar doe ik niet meer aan mee. En nee, dat is niet simpel om dat zomaar even niet te doen als je iets anders hebt laten zien. Niet simpel voor mij alswel om dat uit een hoofd van een ander zien te krijgen.
Wel eens over nagedacht trouwens? Dat als je 30 mensen kent, je in 30 hoofden een ander mens bent? Dat maakt je dus 31 verschillende personen. Bizar, niet?
En dat brengt denken de mens, en de mens het denken.
Als ik even terug blik naar mijzelf!
Ben ik al jaren toch bezig om anderen ervan te overtuigen dat ik een goed mens ben die graag lief gevonden wou worden. Ik vroeg om aandacht, op welk manier dan ook, en kroop in alle bochten om die aandacht te krijgen, positief of negatief. En weet je? Ik wist het niet eens bewust, een patroon die zo ingekapseld zat in mijn systeem, en die elke keer absoluut op zoek was naar erkenning of een bevestiging. En daar is de mens in het algemeen onbewust mee bezig. Een plaats zien te veroveren in de maatschappij, iemand willen zijn of denken te moeten zijn.
Kunne we niks aan doen, en mijzelf en niemand kwalijk te nemen, want het is een aangeleerd gedrag waar je nog nauwelijks onderuit kan komen. Tenzij je lef hebt.
En dan kom ik op het verhaal terug, ‘’uit de maatschappij stappen’’!
En daar hebben velen een verkeerd beeld over. Het is niet dat je uit de maatschappij stapt om onder het belasting betalen uit te komen of uit de samenleving te stappen of welk basis een mens dan wel niet nodig zou hebben. Er is maar èèn basis, en dat is jezelf en de aarde die de mens alles te bieden heeft die de mens maar nodig heeft. Stap de natuur maar in, en je hebt te eten, en dat is de basis!
Het valt absoluut niet mee om te stoppen met het denken wat je zo gewoon is geworden.
En dit zo opschrijvend voel ik een enorme liefde in mij opbloeien, een liefde wat alles overstijgd, en intuatief heel goed er bewust van zijn wat ik ermee mag, maar mijn denken die dat wil tegen houden.
Mijn denken wil namelijk bezitten, maar mijn intuitie zegt wat anders. Loslaten!
En dan heeft loslaten hier een heel ander betekenis dan het loslaten zoals men het leest.
Los laten is eigenlijk een open ruimte creeeren. Ga hier verder even niet op in, daar ik dat nog even niet in het kort kan verwoorden.
Als je alles wilt verwoorden wat je innerlijk ervaart, kan je wel degelijk een boek vol schrijven.
Tijdens het schrijven komt er zoveel binnen, teveel om dat allemaal in een tekst te verwoorden.
Alhoewel ik wel zou willen hoor!
Ik laat het even los nu, tot zo ver, teveel dat binnen komt op dit moment, en zo mooi en intens dat ik het even door mijn zelf wil laten stromen.
Wie weet komt er een vervolg, en wie weet niet!
Aan mijzelf! Ik geef het de vrijheid.

Hersen capaciteit!

Een mens heeft een enorm groot hersen capaciteit gekregen, waarvan het maar een heel klein percentage gebruikt.
Een onderwerp wat mij al een tijdje boeit, en vooral de laatste tijd meer en meer.
Ik vroeg me af, waarom zoveel gekregen en er zo weinig van gebruiken?
Daar ik die vraag niet aan mezelf wil stellen om er eens met mijn denken in te duiken, daar ik het antwoord niet zal vinden in mijn denken, laat ik het keer op keer gewoon door me heen gaan en voel wat er naar boven komt en welke gedachten er binnen komen of welke beelden.
Zo lag ik gisteren op bed dat weer door me heen te laten gaan, en deze gedachtes kwamen binnen rollen.
De mens, geschapen naar het evenbeeld van God, is dus net als God in staat alles te scheppen wat men wil scheppen.
Ik hoor alweer mensen denken, ja ja, daar gaan we weer en wie heeft dat bewezen?
Persoonlijk heb ik er geen bewijs voor nodig, het is iets wat men kan voelen als men het denken uit schakelt en op intuitie gaat leven. Maar goed, een ieder heeft het recht dat er over te denken wat ie wil, mij boeit dat niet zo alswel mijn eigen ondervindingen van mijn gedachtes en beelden die ik door krijg als ik een bepaalde vraag door mij heen laat gaan. En dat vind ik interessant. Het gaat mij dan ook niet om een waarheid, als wel een schepping.
God heeft dus de mens een behoorlijk groot intelligentie vermogen mee gegeven om daadwerkelijk die schepping op gang te kunnen brengen. Alleen is de mens die intelligentie anders gaan gebruiken dan waar we het voor gekregen hebben. Macht is uit eindelijk de overhand gaan nemen.
Zoals ik al eerder schreef, zet het denken een mens vast, daar een mens in bepaalde patronen denkt zoals het aangeleerd is door bv de maatschappij. Al eeuwen lang.
Elk patroon is een afzetting, een hokje, en scheid de mens af van de ruimte.
Misschien niet wetenschappelijk bewezen (om bij voorhand maar vast te vermelden), maar iets waar ik mij heel goed bij kan vinden, is dat de hersenen van een mens in verbinding staat met de kosmos. En als je dat al door je heen laat gaan, wat een ruimtelijk effect dat al geeft.
Een misschien heel vreemde gedachte kwam toen bij mij op, maar ben er trouwens nog niet zeker van of ik het voor mezelf wel zo vreemd vind, eerder boeiend en vernieuwend. Ik dacht, ‘’wij mensen leven in het hoofd van God’’. Wij leven in zijn scheppings wereld. En dacht, ‘’waarom ook eigenlijk niet?’’
Als wij mensen zelf in ons hoofd een hele film in elkaar kunnen zetten, en daarin mensen kunnen laten leven en laten doen wat wij willen, waarom zou het dan niet mogelijk zijn dat wij in het hoofd van God leven en de kosmos zijn hersenen zijn?
En zo al liggend op bed, wachtend op de zandman die weer eens te laat was, stelde ik mij dat beeld voor, dat ik de aarde in mijn hoofd heb zitten, mijn wereld schepte zoals ik die graag zie.
Ik kan wel vertellen dat dat zo’n verassende effect op mij gaf, en dat ik ergens een zo’n duidelijk beeld kreeg van hoe een mens nu werkelijk zijn eigen realiteit kan scheppen. Het gaf me een zo’n enorm groots gevoel, wat ik nu nog absoluut niet onder woorden kan brengen.
Tja, en dan snap ik ergens waarom de mens een zo’n groot hersen capaciteit heeft gekregen, en zelfs dat er hele culturen zo zijn verdwenen. Maar dat voor een ieder om zelf uit te puzzelen.
Geen waarheid, maar misschien wel mijn schepping!