Uit je hoofd, in het leven!

Uit je hoofd, in het leven !
Woorden die mij nu veel meer aan spreken dan voor een aantal maanden geleden toen ik dat ook eens geplaatst heb.
En zo evalueert de mens!
Meer aanspreken in de zin van, dat ik ze beter kan voelen wat dat voor mezelf inhoudt.
Een enorm druk besproken onderwerp. Velen zijn er van overtuigd dat de mens niet zonder denken kan, maar ik ben van mening, niet overtuiging, dat het wel degelijk kan, en zelfs dat het de mens veel gelukkiger zal maken. Dit schrijven van mij is dan ook niet om anderen van mijn mening te overtuigen, enkel dat te beschrijven hoe ik het ervaar.
Nu, op dit moment!
En dan is er natuurlijk een verschil tussen denken en denken en zekers gedachtes.
Het denken waar ik het over heb nu, is alles in logica willen kunnen plaatsen, want de mens heeft wel degelijk het denken gekregen om daar bewust mee bezig te zijn. Maar geen logica!
Dat heb ik onbewust (?) zo lang gedaan, en nu wetend dat het mij nergens toe heeft gebracht, dat ik er zat van ben. Gewoon steen dood moe! Compleet moe gestreden. Een strijd geleverd die nooit te winnen was. En er nog niet eens van uit gaande dat er wel iets te winnen zou zijn.
En dan komt Ego aan het woord die ik liever achterwege laat daar er teveel, voor menselijk inbeelding, oorlog uit voorkomt.
Ego, het latijns voor ‘’ik’’, in het spirituele wereld staat dat voor vaste patronen die men zich eigen maakt die je vast zet. Overlevings technieken om het beter uit te drukken.
Daar doe ik niet meer aan mee. En nee, dat is niet simpel om dat zomaar even niet te doen als je iets anders hebt laten zien. Niet simpel voor mij alswel om dat uit een hoofd van een ander zien te krijgen.
Wel eens over nagedacht trouwens? Dat als je 30 mensen kent, je in 30 hoofden een ander mens bent? Dat maakt je dus 31 verschillende personen. Bizar, niet?
En dat brengt denken de mens, en de mens het denken.
Als ik even terug blik naar mijzelf!
Ben ik al jaren toch bezig om anderen ervan te overtuigen dat ik een goed mens ben die graag lief gevonden wou worden. Ik vroeg om aandacht, op welk manier dan ook, en kroop in alle bochten om die aandacht te krijgen, positief of negatief. En weet je? Ik wist het niet eens bewust, een patroon die zo ingekapseld zat in mijn systeem, en die elke keer absoluut op zoek was naar erkenning of een bevestiging. En daar is de mens in het algemeen onbewust mee bezig. Een plaats zien te veroveren in de maatschappij, iemand willen zijn of denken te moeten zijn.
Kunne we niks aan doen, en mijzelf en niemand kwalijk te nemen, want het is een aangeleerd gedrag waar je nog nauwelijks onderuit kan komen. Tenzij je lef hebt.
En dan kom ik op het verhaal terug, ‘’uit de maatschappij stappen’’!
En daar hebben velen een verkeerd beeld over. Het is niet dat je uit de maatschappij stapt om onder het belasting betalen uit te komen of uit de samenleving te stappen of welk basis een mens dan wel niet nodig zou hebben. Er is maar èèn basis, en dat is jezelf en de aarde die de mens alles te bieden heeft die de mens maar nodig heeft. Stap de natuur maar in, en je hebt te eten, en dat is de basis!
Het valt absoluut niet mee om te stoppen met het denken wat je zo gewoon is geworden.
En dit zo opschrijvend voel ik een enorme liefde in mij opbloeien, een liefde wat alles overstijgd, en intuatief heel goed er bewust van zijn wat ik ermee mag, maar mijn denken die dat wil tegen houden.
Mijn denken wil namelijk bezitten, maar mijn intuitie zegt wat anders. Loslaten!
En dan heeft loslaten hier een heel ander betekenis dan het loslaten zoals men het leest.
Los laten is eigenlijk een open ruimte creeeren. Ga hier verder even niet op in, daar ik dat nog even niet in het kort kan verwoorden.
Als je alles wilt verwoorden wat je innerlijk ervaart, kan je wel degelijk een boek vol schrijven.
Tijdens het schrijven komt er zoveel binnen, teveel om dat allemaal in een tekst te verwoorden.
Alhoewel ik wel zou willen hoor!
Ik laat het even los nu, tot zo ver, teveel dat binnen komt op dit moment, en zo mooi en intens dat ik het even door mijn zelf wil laten stromen.
Wie weet komt er een vervolg, en wie weet niet!
Aan mijzelf! Ik geef het de vrijheid.